Hoofdje leeg en voelen…

Ik ben ondertussen al een paar maandjes druk (haha, niet dus) met een opleiding tot massagetherapeut. Naast een theoretisch examen zijn er ook enkele praktische opdrachten af te werken. Eentje er van klinkt als volgt: “Masseer een klant twee keer met een maand verschil, en noteer jouw én zijn/haar bevindingen”.

Tijd om er aan te beginnen: daar gaan we dan! Koudwatervrees. Maar hop, dit is toch wat je wou, Melissa? Gewoon springen dus!

 

1. Feedback klant/therapeut bij eerste massage

De klant is gewend om massages te krijgen. Ik heb de indruk dat ik nerveuzer ben dat zij. Het is ook de eerste maal dat ik ‘mijn’ (voorlopige) massagekamer gebruik voor iemand die geen lid is van ons gezin. Ik vind de ruimte echt top, beetje klein wel, maar alles waar ik gevoelig voor ben is in orde:

  • geur van de oliën (voorlopig gewoon basis en arnica)
  • kleur van de muren (wit)
  • lichtinval (rolluiken neer, enkel kaarsen en roze lavalamp)
  • muziek (piano van Einaudi), zacht maar recht naar het hart
  • zachtheid en geur van (voldoende en verschillende formaten) handdoeken
  • temperatuur van de kamer (lekkkkkeeeuuuur warm)
  • temperatuur van de tafel (warmtedeken op maximum)
  • temperatuur van de handdoeken (voorverwarmd op de chauffage in afwachting van een betaalbare tweedehandse towel warmer)

Verder nog een stoel voor de klant voor het vooraf-gesprekje en om haar kledij op de leggen, een rolkussen voor onder de benen en een zachte mat op de grond voor de blote voetjes van de klant. Ja, ik denk dat ik voorlopig alles onder controle heb. Nu alleen nog doen!

 

De klant en ikzelf stellen me tijdens het vooraf-gesprekje gerust met hetzelfde argument: dit is om te oefenen, Melissa, een leermoment: geniet er van. En dat is wat ik doe. Ik geef me over aan wat is, ik voel haar ademhaling vertragen, en masseer. Alsof het mijn natuurlijke staat van zijn is. Alsof er niks anders bestaat, alleen zij en ik, handen op een lijf. Magisch. Alsof ik niet geef maar krijg voel ik op een bepaald moment de energie stromen, van haar lichaam door mijn handen in mijn lijf. Massa’s strengen tintelende energie, echt dikke stromen die zich door mijn handen richting mijn lijf bewegen. Ik schrik! Nee toch, ik moet voorzichtiger zijn, straks ben ik helemaal energiek en is zij helemaal òp, de omgekeerde wereld! Dat mag ik niet laten gebeuren: ik hou heel bewust wat van mij is bij mij, en wat van haar is laat ik liefdevol bij haar. Zoals ik in de les leerde van Christel. Mooi zo, oef.

 

Ik merk dat ik heel intuïtief reageer op de meeslepende golven van de muziek, en de bewegingen er van neerzet met mijn handen. Zo fijn, dit is echt genieten. Gelukzalig rond ik de massage na een klein uurtje af, moe maar voldaan.

 

En dan zie ik dat ìk niet alleen de gelukzalige ben :-). Gelukkig! Ik krijg een ongelooflijke ‘zen’ klant te zien, een madonna-glimlach op het gelaat, heerlijk ontspannen en een beetje van de wereld. Veel woorden komen er niet meer aan te pas. Ik stuur haar later die week wel een evaluatieformulier. Na een uur of twee krijg ik nog een leuk sms-je van haar: ”Ik ben nog altijd ZEN, je massage was zaaaalig. Wanneer doen we dit nog een keertje?”

 

2. Feedback klant/therapeut een maand na de eerste massage

 

Begin januari doen we de boel dus nog eens over. Ik heb intussen af en toe geoefend. Niet zo heel veel, maar genoeg om te merken dat elk lichaam anders is. Dat het gevoel bij elke klant anders is. En dat het gewoon tof is om dat op te merken, zonder oordeel, zonder afgunst of afkeer, dat elk mens uniek is in lichaam en ziel. En elk lichaam gewoon ook mooi is. Dat het soms makkelijk en magisch is, en soms gewoon ook niet. Dat het best ook zwoegen is soms. En dat ik in dat geval ook gewoon best eerlijk met mezelf ben: “Mijn lijf zegt stop, nu”.

 

Gelukkig zijn mijn ‘klantjes’ (lees: proefpersonen) stuk voor stuk top. Maar het meest intrigerende wat ik tot nu toe leerde over masseren: het hoofd leegmaken en voelen maken echt een wereld van verschil: uit het hoofd, gewoon ‘zijn’, oordeelloos, voelen wat je voelt, je handen volgen… Ik heb nog zo veel te leren, en ik kijk daar echt naar uit.

Ik experimenteer me ook te pletter met kleinigheidjes. Ik heb bijvoorbeeld een leuke tweedehands babyflessenwarmer gekocht, en die doet uitstekend dienst om mijn olietjes op te warmen op de geschikte temperatuur. Zo ben ik ook nog steeds op zoek naar een prettige manier om de olie aan te brengen op het lichaam. Ik wil dat dit een zaligheid op zich is, een ritueel, een veelzeggende eerste kennismaking met een ontvangend lichaam. Noem me gek, maar dit soort details maken volgens mij het verschil 🙂 Helaas nog niets gezien of gevonden dat me inspireert.

 

Ik vond bijvoorbeeld ook deze reisflesjes in het Kruitvat (zie foto): zachte, silicone knijpflesjes in leuke kleurtjes, en voor geen geld. Je kan ze makkelijk vullen, en met één hand openen en sluiten. Altijd mooi meegenomen als je niet wil klungelen voor je klant. Ik besloot ze te testen.

 

Het gevulde flesje ligt lekker op te warmen op de verwarming, alle materialen liggen klaar. Een vooraf-gesprekje vind mijn klant blijkbaar niet echt meer nodig.

 

Ik voel dat ik hier nog mag in groeien: ik weet dat deze relaxatie-massages ‘maar’ een begin zijn, en dat ik door zal groeien naar ‘iets anders’. Geen idee wat, en dat hoeft ook niet. Ik wil er ook nog niet te veel aan denken. Maar met die vooraf-gesprekjes wil ik vooral polsen naar wat er speelt bij mijn klant, waar hij/zij mee gekomen is. Ik ben grote fan van evenwicht in Zijn, de drie-eenheid lichaam-geest-ziel in balans. Het lichamelijke is één ding, maar ergens voel ik dat die korte verbale intermezzo’s vooraf een oefening zijn voor wat komt. Soit, deze keer slaan we dat dus over.

 

Ik doe dezelfde massage als begin december, een uitgebreide rugmassage. Het flesje is hilarisch, we liggen al gauw alle twee in een deuk. Door de afsluitende lipjes in de opening van het flesje moet ik nogal krachtig duwen om er olie uit te krijgen, met als gevolg dat er telkens een gulp warme olie ver wegspuit. Eerst over het hoofd van mijn klant ergens in de hoek van de kamer op de vloer, daarna steeds korter bij en gerichter. Hoe meer ik probeer, hoe meer er in mijn hand en op het lichaam terecht komt. Hm, missie niet echt geslaagd, het blijft ‘mikken’. Ik zal een volgende keer testen of het handiger is als ik die lipjes inkort of verwijder.

 

Ik zak deze keer niet zo diep weg in het zen-gevoel tijdens de massage (en dat is misschien ook wel goed), maar hou er alleszins wel een positief gevoel aan over. Na haar opmerking van de vorige keer over koude handen bij het begin van de massage, heb ik daar sindsdien extra op gelet. Na een massage van een klein uur hang ik de handdoek aan de haak: mijn lijf is moe, mijn handen zwaar. Het is tijd om te stoppen.

 

Goddank ziet mijn klant er even gelukzalig uit als de vorige keer :-). Ik vraag nog even na of ze opmerkingen heeft, en stel voor om opnieuw een evaluatieformuliertje door te mailen, wat positief onthaald wordt. Ik lees het later wel, maar voor nu weet ik één ding zeker: goe bezig Melissa.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *